Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Ο ΙΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ Ο ΤΟΠΟΣ






















Λάθη παλιά, ξεχασμένα από τη μνήμη, δικά μας μόνο λάθη,
Στο κρυμμένο στις φυλλωσιές του δάσους, σκοτεινό μαντείο, 
με λυπημένη τη φωνή, μίλησε από τον βωμό επάνω. ΕΡΧΟΝΤΑΙ.
Φθάσανε οι μαύρες ώρες, ήρθαν οι ώρες της ντροπής, ΚΡΥΦΤΕΙΤΕ.
Γι΄ αυτόν εδώ τον τόπο, ο Ιερός του Πάνα τόπος, εκείνη η ώρα ήρθε, 
ο Ουρανός το θέλησε, ρούχα ματωμένα και κατάμαυρα να βάλει
Και ο χρόνος ήρθε πια, Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΑΣ, τώρα για να πεθάνει.
Από του τάφου τη σιωπή, άνθρωποι βγήκαν, ανάξιοι, μολυσμένοι,
από τα βάθη της Ανατολής, τον θεό της αγάπης είπαν πως φέρνουν,
στον τόπο τον Ιερό, τον Τόπο, των πολεμιστών και όλων των Ηρώων.
Τα σπαθιά με λύσσα βγήκαν από τα θηκάρια, το αίμα τρέχει ποταμός.
Τα όρνια φτερουγίζουν, με τη σειρά τους τις σάρκες να ξεσκίσουν.
Τρομάξανε οι Θεοί και οι Ήρωες του Ουρανού, την Ιερή αυτή τη γη,
στο φρικτό το πλήθος την άφησαν, στον φόβο να την παραδώσουν.
Ερείπια και φωτιά. Ο Πάνας μαύρο μανδύα έβαλε, γύρισε την πλάτη..
Στάχτη έγινε ο Ιερός τούτος ο Τόπος . Ο Μέγας Πάνας πια πεθαίνει!!!
Στάθης Χρονόπουλος

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Κέρκυρα, το νησί που ποτέ δεν το ξεχνάς!!!

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Βλέποντας την Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου πάνω στην νησίδα του Παλαιού Φρουρίου της Κέρκυρας νομίζεις ότι βλέπεις ένα αρχαίο Ελληνικό ναό. Ο επιβλητικός Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, τύπος τρίκλιτης Βασιλικής με υπερώο, βρίσκεται στο εσωτερικό της νησίδας του παλαιού φρουρίου. Η νησίδα που βρίσκεται το παλαιό φρούριο αποχωρίστηκε από το υπόλοιπο νησί της Κέρκυρας όταν οι Βενετσιάνοι έσκαψαν τον ισθμό της Contra fossa ως αμυντική τάφρο.
ΠΗΓΗ: https://hellenicnationalart.blogspot.gr/2016/05/blog-post_20.html



ΠΟΝΤΙΚΟΝΗΣΙ
Το Ποντικονήσι είναι ένας καταπράσινος και δενδροφυτεμένος βράχος, ο οποίος βρίσκεται στην είσοδο της λιμνοθάλασσας του Χαλικιόπουλου, απέναντι από το αεροδρόμιο της Κέρκυρας "Ιωάννης Καποδίστριας". Το όνομα Ποντικονήσι προέρχεται από δύο ελληνικές λέξεις, ποντικός και νησί. Στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα ποντικός σημαίνει το γνωστό σε όλους τρωκτικό. Αλλά δεν πρόκειται για αυτό, καθώς ο ποντικός (ποντίκι) στα αρχαία ελληνικά ήταν μυς . Το επίθετο ποντικός ετυμολογείται από τη λέξη πόντος που σημαίνει «θάλασσα» και έτσι Ποντικονήσι σημαίνει το νησί της θάλασσας.







ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΕΣ

Οι Κυνοπιάστες είναι χωριό της μέσης Κέρκυρας. Απέχει από την  πόλη της Κέρκυρας 8,5 χιλιόμετρα. Γειτονικά χωριά είναι οι Καστελλάνοι Μέσης, ο Άγιος Προκόπιος και οι Άγιοι Δέκα. Το χωριό έχει 1.054 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στην ίδια τοπική κοινότητα, η οποία αριθμεί 2.290 κατοίκους, βρίσκονται τα χωριά Πικουλάτικα, Σουλαίικα και Χρυσηίδα. Στο χωριό βρίσκονται οικίες που χρονολογούνται από τον 17ο μέχρι τον 19ο αιώνα. Στο χωριό υπάρχουνε τρεις εκκλησίες, η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, η εκκλησία της Υ.Θ Ελεούσης Κυνοπιαστών και η γυναικεία Μονή της Αγίας Παρασκευής η οποία χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Ο κύριος ναός του χωριού είναι ο ναός της Υ.Θ Ελεούσης ο οποίος είναι τρίκλητος και αφιερωμένος στην Παναγία. Η είσοδός του είναι μαρμάρινη και στο εσωτερικό βρίσκονται αγιογραφίες του 18ου αιώνα. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Βικιπαίδεια



ΓΑΣΤΟΥΡΙ
Το Γαστούρι είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Άγιοι Δέκα, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα του 1474 και η ονομασία του αποδίδεται στην ύπαρξη εργαστηρίων κατασκευής πήλινων σκευών μαγειρικής (γάστρες). Λόγω της θέσης και του κλίματός του αποτέλεσε τόπο παραθερισμού για τις ευκατάστατες οικογένειες της Κέρκυρας, πολλές από τις οποίες έκτισαν στο Γαστούρι και στη συνοικία του οικισμού Παχάτικα τις εξοχικές τους κατοικίες. Μάλιστα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έκτισε στο Γαστούρι την εξοχική της έπαυλη-το ονομαστό Αχίλλειο-η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, Ελισάβετ. Παράλληλα ο οικισμός υπήρξε γενέτειρα του σημαντικού ζωγράφου του 19ου αιώνα, Χαράλαμπου Παχή. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Γαστούρι λειτούργησαν διάφορες υπηρεσίες των γαλλικών και σέρβικων στρατευμάτων. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Βικιπαίδεια
ΡΕΚΙΝΙ
Στην περιοχή «Ρεκίνι» του Δήμου Αγίου Γεωργίου Κέρκυρας και στο οικόπεδο Πρωτοψάλτη, μετά τον εντοπισμό αρχαιοτήτων κατά τον έλεγχο εκσκαφής θεμελίων, διενεργήθηκε ανασκαφική έρευνα τα έτη 2003 και 2004. 
Στο νότιο ήμισυ του οικοπέδου αποκαλύφθηκε αρκετά σημαντικό για την περιοχή εργαστήριο κεραμικής με τέσσερις κεραμικούς κλιβάνους, ένα ορθογώνιο κτήριο και δύο λεκάνες καθαρισμού του πηλού, το οποίο λειτούργησε από τους ύστερους κλασικούς έως τους πρώιμους ρωμαϊκούς χρόνους. Στο χώρο αποκαλύφθηκε εκτεταμένο στρώμα καταστροφής, ύστερα από την αφαίρεση του οποίου εντοπίστηκε σχεδόν ορθογώνιος χώρος με μεγάλο αριθμό μικρών και μεγάλων πήλινων αγγείων στο εσωτερικό του (πολλά πιθάρια μινιατούρες, ένα από τα οποία φέρει μελανό γάνωμα, καλαθίσκοι, άβαφα και μελαμ-βαφή σκυφίδια κτλ.).
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: http://www.yppo.gr/0/anaskafes/pdfs/H_EPKA.pdf

ΠΕΤΡΙΤΗΣ 
Ο Πετριτής είναι ένα σύγχρονο χωριό της Νότιας Κέρκυ-ρας. Σύγχρονο χωριό, γιατί κτίσθηκε εκ βάθρων, σχεδόν πρόσφατα,την δεκαετία του 1970. Ο Πετριτής, μέχρι τότε ήταν ένας παραθαλλάσιος οικισμός του χωριού Κορακάδες, που ήταν κτισμένο σε ένα βουνό, ακριβώς πάνω από τον οικισμό. 
Κατολισθήσεις στο χωριό Κορακάδες, ανάγκασαν την τότε κυβέρνηση να μεταφέ-ρει το χωριό σε ασφαλές μέρος. Στον οικισμό του τον Πετριτή. Απαλλοτρίωσε ε-δαφικές εκτάσεις του οικι-σμού (που σε συντριπτική πλειοψηφεία ανήκαν στην παλιά αρχοντική οικογένεια των Παλατιανών) και τις διένειμε στις οικογένειες των κατοίκων του χωριού Κορακάδες,για την ασφαλή μεταφορά τους και οίκηση.
Εδωσε άτοκα δάνεια για την κατασκευή σπιτιών σε αυτές τις απαλλοτριωμένες εκτάσεις, ανάλογα με τις οικογενειακές ανάγκες.
Αλλοι κατασκεύασαν σπίτια με τις προδιαγραφές της πολιτείας και με την βοήθεια της ΜΟΜΑ αλλά οι περισσότεροι κατασκεύασαν τα σπίτια τους με τις δικές τους προδιαγραφές.

Αυτό ωφειλόνταν στο παρακάτω γεγονός:
Οι Κορακαδίτες ήταν και είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφεία, δουλευταράδες και τίμιοι. Ασχολούνταν με την αλιεία και την ναυτιλία. Αγόγκυστα τριγυρνούσαν τις θάλασσες του κόσμου σαν ναυτικοί και όργωναν την κάθε σπιθαμή της θάλασσας για να ψαρέψουν. Με την τίμια και σκληρή εργασία τους, δημιούργησαν οικονομικό υπόβαθρο τέτοιο, ώστε να κατασκευάσουν βίλλες και όχι "γκέτο" στο νέο τους χωριό.
Σήμερα ο Πετριτής είναι ένα μεγάλο σύγχρονο χωριό,που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα υπόλοιπες σύγχρονες κωμοπόλεις. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Βικιπαίδεια
ΣΚΡΙΠΕΡΟ
Το Σκριπερό (Τοπική Κοινότητα Σκριπερού - Δημοτική Ενότητα ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ), ανήκει στον δήμο ΚΕΡΚΥΡΑΣ της Περιφερειακής Ενότητας ΚΕΡΚΥΡΑΣ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “το Σκριπερόν”. Έδρα του δήμου είναι η Κέρκυρα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νησιών Ιονίου Πελάγους.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Σκριπερό ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Σκριπερού, του πρώην Δήμου ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ του Νομού ΚΕΡΚΥΡΑΣ.
Το Σκριπερό έχει υψόμετρο 138 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,6974449424 και γεωγραφικό μήκος 19,7724101186. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: http://buk.gr/el/poli-perioxi/skripero
ΠΕΡΟΥΛΑΔΕΣ
Οι Περουλάδες βρίσκονται στο ΒΔ τμήμα του νησιού της Κέρκυρας, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πόλη. Είναι χαρακτηρισμένος ως παραδοσιακός οικισμός, συνορεύει από το Βορρά με τα χωριά Αυλιώτες και Αγ. Στέφανο και από τα Δυτικά με τη Μέλιτσα και το Σιδάρι. Στο Σιδάρι βρίσκεται ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της Κέρκυρας το canal d'amour. Το 1985 ιδρύθηκε στο τοπικό χωριό των Περουλάδων το γυμνάσιο Αμφιπαγιτών που το έτος 2016 έχει περίπου 90 μαθητές. Η περιοχή που βρίσκεται το canal d'amour ονομάζεται τώρα Σιδάρι, ενώ παλαιότερα η ονομασία της περιοχής ήταν Περουλάδες, μέχρι εκεί που υπάρχει μία μικρή γέφυρα δίπλα στην παραλία Σιδαρίου. Οι κάτοικοι της περιοχής άλλαξαν την ονομασία, διότι σε αυτή την περιοχή ξεκίνησαν να χτίζονται περισσότεροι οικισμοί, λόγο τής γνωστής παραλίας. Πρόκειται για ενετικό χωριό με αρχοντικά με βενετσιά-νικα οικόσημα και ψηλές μάντρες με ξύλινα πορτόνια (αυλόπορτες), μεταξύ των οποίων και τα απομεινάρια του σπιτιού του ποιητή Ανδρέα Κάλβου.
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το επώνυμο Περούλης.
Τεκμήρια υποδηλώνουν την κατοίκιση της περιοχής από την υστεροπαλαιολιθική εποχή (πριν 12.000 χρόνια).
Οι Περουλάδες γνώρισαν μεγάλη ακμή κατά το Μεσαίωνα και δεν υπέστησαν μεγάλες καταστροφές καθώς η φρουρά διέθετε πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς εναντίον των πειρατών. Τη μεγαλύτερη καταστροφή την έφεραν το 1403 οι Γενουάτες. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Βικιπαίδεια
ΑΝΩ ΚΟΡΑΚΙΑΝΑ
Το χωριό της Άνω Κορακιάνας από απόσταση μοιάζει βυθισμένο στην αγκαλιά που σχηματίζουν τα βουνά Κοράκιο και Κόρεντης, στη βόρεια- Κεντρική Κέρκυρα, σε απόσταση 18 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Στους πρόποδες των δύο αυτών βουνών, σε υιμόμετρο 140 μέτρων περίπου, ο οικισμός εκτείνεται γραμμικά με κατεύθυνση ανατολής-δύσης, γύρω από δύο παράλληλους δρόμους, που αποτελούν τη ραχακοκκαλιά του. Αυτό όσον αφορά τον παλιό πυρήνα του οικισμού, αφού οι σύγχρονες τάσεις εμφανίζουν σημάδια μιας ακτινωτής εξέλιξής του, με οδηγούς τους δρόμους προς τον Άγιο Μάρκο, την Κάτω Κορακιάνα και το βασικό δρόμο που συνδέει το χωριό με την επαρχιακή οδό προς την πόλη και τη βορεια - δυτική Κέρκυρα.
Καθεμιά από τις διαδραμές αυτές πλημμυρίζει από τα χρώματα των εποχών, αλλά και από τη συνύπαρξη εικόνων του παρελθό-ντος με το παρόν. Στην Πρώτη κατηγορία, στους δρόμους που διαπερνούν τ0ν οικισμό, κυρια-ρχεί η σφραγίδα του ανθρώπου στα τοπίο και το χρόνο, στη δε δεύτερη, την ακτινωτή, κυρίαρχη. Παραμένει ακόμη η παρουσία της φύσης.
Ο οικισμός, διατηρώντας αρκετά παραδοσιακά μεσαιωνικά στοιχεί-α, επιδεικνύει σοβαρές αντιστά-σεις στα πέρασμα του χρόνου και στις αναπόφευκτες πιέσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής. Οι παλιές γειτονιές διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τη γραφικότητά τους, παρότι έχουν χάσει τη ζωντάνια του παρελθόντος. Οι μικρές κούρτες, τα τοξωτά πέτρινα πορτόνια, τα πολλά πηγάδια και καμπαναριά, τα στενά σοκάκια, η αξιόλογη αρχιτεκτονική αρκετών κτιρίων, μαζί με τις σύγχρονες οικιστικές παρεμβάσεις συνθέτουν ένα οικιστικό σύνολο που συνεχώς εξαπλώνεται προς όλες σχεδόν τις πλευρές.
Όμως η παρουσία ενός τόπου δεν εξαντλείται στα κτιστά στοιχεία που τον οριοθεταύν και στα φυσικά που τον περιβάλλουν. Είναι κυρίως οι άνθρωποι, ως πρόσωπα και ως σύνολα 
που στο πέρασμα του χρόνου αφήνουν ανεξίτηλα τα ίχνη Τους, Αυτοί που ζουν επιτόπου, όσοι έχουν τη δυνατότητα της έστω και αραιής επαφής, εκείνοι στους οποίους δεν απομένει παρά η νοσταλγία της επιστροφής κάποια στιγμή, αλλά και οι νεότεροι που μεγαλώνουν με τα ακούσματα. Οι ατομικές και συλλογικές αναζητήσεις και διαδρομές, οι επιδόσεις στις τέχνες, τις επιστήμες και τα επαγγέλματα, κάθε πνευματική και υλική δημιουργία, σι συνήθειες, τα ήθη, τα έθιμα, οι τελετές και οι παραδόσεις, οι ζωντανές μνήμες, ο πλούτος των γεύσεων, οι εμπειρίες, η ζεστασιά και η σκληράδα της καθημερινότητας, όλων αυτών που συνθέτουν μια πιο σαφή εικόνα της τοπικής μας κοινωνίας. Βέβαια, η σημερινή Άνω Κορακιάνα έχει σημαντικές διαφορές από την Κορακιάνα του χθες, της μεταπολεμικής περιόδου έως και των δεκαετιών του 1970 και 1980. Η στέρεη κοινωνική δομή και η σημαντική Παρουσία μόνιμου πληθυσμού, μάλλον αποτελούν παρελθόν. 
ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: http://www.korakiana.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=34&Itemid=1
ΑΦΙΩΝΑΣ
Ο Αφιώνας είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά της Κέρκυρας, χτισμένος σε μια μαγευτική τοποθεσία, επάνω σε ένα ορεινό ακρωτήρι που προσφέρει μαγευτική θέα στο ανοιχτό πέλαγος , στην βραχονησίδα Γραβιά , στα Διαπόντια Νησιά  καθώς και στα μοναδικά Κερκυραϊκά ηλιοβασιλέματα. Δεξιά από τον Αφιώνα αγναντεύετε τον κόλπο του Αρίλλα. Και στα αριστερά τον κόλπο του Αγίου Γεωργίου  με την υπέροχη παραλία του.
Ο Αφιώνας εκτός από την καταπληκτική θέση του είναι ένα πολύ γραφικό χωριό με χρωματιστά σπί-τια και καλντερίμια. Κεν-τρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης που χτίστηκε το 1636. Δίπλα στην εκκλησία έχει στηθεί ένα μνημείο προς τιμήν του Έκτορα Γιαλοψού , του αξιωματικού του πολεμικού ναυτικού που σκοτώθηκε στα Ίμια το 1996 και καταγόταν από εδώ. Στον  Κάτω Αφιώνα βρίσκεται  η περίφημη διπλή παραλία Πόρτο Τιμόνι . Πρόκειται στην ουσία για δύο παραλίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από μία στενή λωρίδα γης . Η αριστερή ονομάζεται Λιμνί και έχει γαλάζια νερά, ενώ στα δεξιά είναι το Πόρτο Τιμόνι με πιο σκούρα νερά . Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι ο Αφιώνας είχε πρωτοκατοικηθεί τον 6ο  αιώνα. π.X .. Άλλωστε πολλοί ερευνητές ταυτίζουν το Πόρτο Τιμόνι με την ομηρική πόλη των Φαιάκων, όμως δεν έχουν βρεθεί ικανά στοιχεία για να αποδειχτεί κάτι τέτοιο . Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι ονομάστηκε έτσι επειδή βρίσκεται στο αυχένα του βουνού, μετά από τον αυχένα και μετά από παράφραση έγινα Αφιώνας . Η πιθανότερη όμως εκδοχή είναι ότι πήρε το όνομά του από την ποικιλία σταφυλιού αφιώνι, που ευδοκιμεί μόνο στην Κέρκυρα.
ΠΗΓΗ ΚΕΙΙΜΕΝΟΥ: https://greece.terrabook.com/corfu/page/afionas

ΦΩΤ/ΕΣ: Έλενα Παπάζη [Μερκούρη] & ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΥΘΕΑΣΙΣ