Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ 13.......

Το έτος χίλια τριακόσια επτά, μάθε το καλά αυτό και ποτέ μη το ξεχνάς,
έπιασαν τους πανίσχυρους ιππότες του Ναού και τους βασάνισαν σκληρά,
αυτούς που κάποτε ήταν δυνατοί και από τους πιο γενναίους τους Ιππότες.
Ήταν έργο των απίστων που το χρυσάφι είχαν για Θεό και όχι τον Σταυρό.
Την χρονιά αυτή το έτος 1307 πιάστηκαν οι ατρόμητοι Ιππότες οι Ναίτες
από της Γαλλίας τον Βασιλιά και μετά χρόνους επτά, καήκαν στην φωτιά.
Δεν ξέρω αν αυτό έγινα δίκαια ή άδικα, ο Πάπας Κλήμης ξέρει πιο πολλά,
το μεγάλο μυστικό όταν στη φωτιά καεί, μονομιάς θα σβηστεί και θα χαθεί.
Τον Οκτώβρη, την αυγή και ήταν ημέρα Παρασκευή, στις 13 του μήνα του 1307 
έπιασαν τους Ιππότες του Ναού και τους βασάνισαν σκληρά[1]
ΖΑΚ ΝΤΕ ΜΟΛΕ

Ο Ζακ ντε Μολέ, εξελληνισμένα Ιάκωβος ντε Μολέ, (γαλλικά: Jacques de Molay, περ. 1240/1250[1] - 18 Μαρτίου 1314) ήταν ο 23ος και τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού. Διετέλεσε επικεφαλής του Τάγματος των Ναϊτών από τις 20 Απριλίου του 1292 εώς τη διάλυσή του, από τον Πάπα Κλήμη Ε΄. Αν και σχετικά λίγα είναι γνωστά για την πραγματική του ζωή και τα κατορθώματα του πριν απ' τα τελευταία του χρόνια, θεωρείται ο πιο διάσημος Ιππότης του Ναού, μαζί με τον ιδρυτή του Τάγματος και πρώτο Μέγα Μάγιστρο Ούγο ντε Παιν. Στόχος του ντε Μολέ ήταν να μεταρρυθμίσει το Τάγμα, και να το προσαρμόσει στην κατάσταση που επικρατούσε στους Αγίους Τόπους κατά την παρακμή των Σταυροφοριών. Καθώς ο ενθουσιασμός της Ευρώπης για τις Σταυροφορίες έφθινε, ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας, βαθύτατα χρεωμένος απέναντι στους Ναΐτες, διέταξε το 1307 τη σύλληψη και το βασανισμό του ντε Μολέ και άλλων Γάλλων ιπποτών ωστέ να αποσπάσει ψευδείς ομολογίες. 
Η ΠΥΡΑ
Όταν αργότερα ο ντε Μολέ απέσυρε την κατάθεσή του, ο Φίλιππος διέταξε το θάνατό του στην πυρά σ' ένα νησί του Σηκουάνα, τον Μάρτιο του 1314.

[1]Το ποίημα αποτελεί διασκευή επί ποιήματος αγνώστου Γάλλου της εποχής εκείνης.