Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

ΤΡΟΙΑ: ΣΑΡΚΟΦΑΓΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΑ ΣΕ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΜΕΘΩΝΗΣ


ΜΕΘΩΝΗ
Στα ομηρικά χρόνια  η Μεθώνη λεγόταν Πήδασσος. Ο Όμηρος την χαρακτηρίζει Αμπελόεσσα. Αναφέρει επίσης την πόλη ως την τελευταία από τα επτά "ευναιόμενα πτολίεθρα" [ομορφοβαλμένες πόλεις], που ο Αγαμέμνονας προσέφερε στον Αχιλλέα για να κατευνάσει την οργή του. 
ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΜΕΘΩΝΗΣ ΤΗ ΝΥΚΤΑ
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η Πήδασσος αντιστοιχεί στην σημερινή Κορώνη ενώ η Μεθώνη αντιστοιχεί στην Ομηρική Αιπεία.  
Στα τέλη του 8ου π.Χ. αι. καταλήφθηκε από τους Σπαρτιάτες. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνίας απελευθερώθηκε το 370 π.Χ. από την δράση του Θηβαίου Επαμεινώνδα η Μεθώνη εξακολούθησε να παραμένει υπό Σπαρτιατι-κή κυριαρχία μέχρι το 338 π.Χ. οπότε και απελευθερώθηκε με παρέμβαση του Φιλίππου Β΄του Βασιλιά της Μακεδονίας. Το 191 π.Χ. μπήκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία οπότε και απέκτησε αρκετή δύναμη. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτο-ρας Τραϊανός της χάρισε την αυτονομία της. Στα σωζόμενα τείχη του κάστρου εξακολουθούν να υφίστανται τμήματα αρχαίων οχυρώσεων. Ο Παυσανίας αναφέρει πως η πόλη λεγόταν και Μοθώνη [από τη μυθική πέτρα Μόθωνα στην οποία βρισκόταν το κάστρο της πόλης] ή από την κόρη του Οινέα Μοθώνη].
Στην Μεθώνη, μεταξύ των ετών 1824 έως και 1828, υπήρχε σκλαβοπάζαρο και ο Ιμπραήμ πασάς εξανδραπόδισε στην Αίγυπτο περί τις 40.000 γυναικόπαιδα που είχε αιχμαλωτίσει κυρίως από τον Μοριά [Γενοκτονία] και από το Μεσολόγγι.
ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΡΩΜΑΪΚΕΣ ΣΑΡΚΟΦΑΓΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΑ
ΟΙ ΣΑΡΚΟΦΑΓΟΙ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Από ένα αρχαίο ναυάγιο του 2ου ή 3ου μ.Χ. αιώνα, τουλάχιστον τέσσερις ρωμαϊκές σαρκοφάγοι από τιτανιούχο λίθο και προέλευση τις ακτές της Τροίας στη Μυσία βρίσκονται στο βυθό του Στενού της Μεθώνης. Μαζί τους βρίσκονται φυσικά και τα σκεπάσματά τους. Η μια είναι σπασμένη και οι άλλες τρεις ανέπαφες. Πάνω τους φέρουν πανομοιότυπες ανάγλυφες παραστάσεις με γιρλάντες. Το 1920, ντόπιοι ψαράδες εντόπισαν το ναυάγιο των ρωμαϊκών σαρκοφάγων. Έτσι, το 1925, ο ιστοριοδίφης δικηγόρος της Καλαμάτας Διονύσιος Πόταρης, που τότε υπηρετούσε στην Πύλο ως διευθυντής του συνεταιρισμού σταφίδας, εντόπισε με τη βοήθεια των ψαράδων και κατέγραψε τα "μάρμαρα".
Τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 1925, έστειλε δυο αναφορές στο υπουργείο Παιδείας που τότε ήταν αρμόδιο και εν τω μεταξύ κατόρθωσε, με δικά του έξοδα και με περαστικούς από την Πύλο Καλύμνιους σφουγγαράδες, να ανελκύσει μια ρωμαϊκή σαρκοφάγο. Στη συνέχεια, την έστειλε με πλοίο από την Πύλο στον Πειραιά [αγνοείται η τύχη της]. Το 1963, ο αυτοδύτης Peter Throckmorton έφθασε στη Μεθώνη και, μετά από υποδείξεις και πάλι ντόπιων ψαράδων, "κατέβηκε", φωτογράφισε και αποτύπωσε σε ακριβή τοπογραφικά διαγράμματα τα αρχαιολογικά ευρήματα των ναυαγίων των ρωμαϊκών σαρκοφάγων, αλλά και των γρανιτένιων κιόνων
Η ΓΑΛΕΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΟΥΣ ΚΙΟΝΕΣ
ΟΙ ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΕΣ ΚΟΛΩΝΕΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ
Τα πρώτα χρόνια του 1ου μ.Χ. αιώνα, όταν στην τότε παντοδύναμη Ρώμη βασίλευε ο καίσαρας Οκταβιανός ή Γάιος Οκτάβιος ή Αύγουστος, ο Ηρώδης Φίλιππος Β', γιος του Ηρώδη του Μεγάλου και τετράρχης Ιτουραίας και Τραχωνίτιδας, μετονόμασε την πόλη Πανιάδα, προς τιμήν του Αυγούστου, σε Καισάρεια. Η αρχαία πόλη της Παλαιστίνης στις εκβολές του Ιορδάνη, που μέχρι τότε όφειλε το όνομά της σε ένα σπήλαιο της περιοχής που ήταν αφιερωμένο στον τραγοπόδαρο θεό Πάνα, έμεινε από τότε γνωστή και σαν Καισάρεια του Φιλίππου. Στη μετονομασία της πόλης ανοικοδομήθηκε και ένα λαμπρό περιστύλιο, με γρανιτένιες κολώνες που έφθασαν γι' αυτό το σκοπό εκεί από το Ασουάν της Αιγύπτου.
Τους επόμενους αιώνες, κατά τη διάρκεια της πρώτης σταυροφορίας και μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 1099, το περιστύλιο της Καισάρειας καταστράφηκε συθέμελα και φυγαδεύτηκε, μαζί με άλλους αρχαιολογικούς θησαυρούς, από τους Βενετούς με πλοία στη Δύση. Κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε περίπου εκατό χρόνια αργότερα, στην τέταρτη σταυροφορία, όταν και τότε οι πολιτιστικοί θησαυροί της Κωνσταντινούπολης φυγαδεύτηκαν και πάλι για να λαμπρύνουν την πόλη των δόγηδων. Όμως, τουλάχιστον ένα από τα πλοία, που μετέφεραν μεταξύ των άλλων αρχαιοτήτων και δώδεκα γρανιτένιες κολώνες από την Καισάρεια, βούλιαξε στο "Στενό" της Μεθώνης, σε απόσταση 50-60 μέτρων από το ακρωτήριο Καρσί της Σαπιέντζας.
Η ΜΕΘΩΝΗ ΣΤΗΝ ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ
Σήμερα, σε βάθος 7-8 μέτρων, βρίσκονται στο βυθό του "Στενού", διασκορπισμένα σε διάμετρο περίπου τριάντα μέτρων, αρκετά κομμάτια από σπασμένους γρανιτένιους κίονες, αλλά και ένας ακέραιος κίονας. Ένα κομμάτι από τις ερυθρωπές γρανιτένιες κολόνες, ανελκύστηκε από το ναυάγιο, κάποια στιγμή στη διάρκεια της α' βενετοκρατίας. Αφού διακοσμήθηκε με γοτθικό κιονόκρανο [gotico fiorito], τοποθετήθηκε στο προαύλιο του παλατιού του castellano της Μεθώνης. Μετά την ανέλκυση του κίονα από τη βυθισμένη γαλέρα, το ναυάγιο έχει ξεχαστεί και είναι τουριστικά παντελώς αναξιοποίητο.... 
Ο  ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΟΜΥ-ΚΗΝΑΪΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ
Ο καταποντισμένος προμυκηναικός οικισμός, μαζί µε τα ανάλογα ευρήματα στο Νησακούλι, στα βορειοδυτικά του κάστρου στην πλευρά του Ιονίου, αλλά και τα ναυάγια στο Στενό της Μεθώνης, λόγω και του σχετικά μικρού βάθους που βρίσκονται, μπορεί να αποτελέσει  μια καλή βάση για τη λειτουργία του υποθαλάσσιου αρχαιολογικού πάρκου της Μεθώνης. 
ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΜΕΘΩΝΗΣ







































Στάθης Χρον.....2012
ΠΗΓΕΣ: Μεθώνη TV και η ΧΑΡΤΑ του ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ
Για τον πασίγνωστο αρχαιολόγο-δύτη Peter Throckmorton:
http://www.faneromeni.gr/gr/pages/view/peterthrockmorton/